دشمنان را دوست دارم تا پس از قتلم نهد

تا بود در کشتن من بی گنه دلدار من

دوستان را حضم خود سازم که بعد از کشتنم

خون من قطعا نخواهند از بت خونخوار من

این گنه بر گردن ایشان مه پرکار من

گوسیه شورویم از ترک عبادت تا مرا

بنده یک رنگ خود داند پری رخسار من