این گنه بر گردن ایشان مه پرکار من

دوستان را حضم خود سازم که بعد از کشتنم

خون من قطعا نخواهند از بت خونخوار من

دشمنان را دوست دارم تا پس از قتلم نهد

گوسیه شورویم از ترک عبادت تا مرا

بنده یک رنگ خود داند پری رخسار من

محتشم خواهد به خاک تیره یکسان خویش را