چو هم رازم به کس بیندشود دهشت بر او غالب

ندانستم که پاس راز او می داشت یا از من

چنان بی اعتبارم پیش او کز بهر خونریزم

کشد تیغ جفا گر بشنود نام وفا از من

دلش از راز داران نیست ایمن غالبا از من

به دریا قوت را چون کرد پنهان این کمان ببردم

که می ترسد ز رازش حرفی افتد برملا از من