به دریا قوت را چون کرد پنهان این کمان ببردم

کشد تیغ جفا گر بشنود نام وفا از من

چو هم رازم به کس بیندشود دهشت بر او غالب

دلش از راز داران نیست ایمن غالبا از من

که می ترسد ز رازش حرفی افتد برملا از من

نهانی می نمایندم بهم خاصان او گویا

به آن بیگانه خو هم گفته حرف آشنا از من