کرده چشم نیم بازت رخنه در بنیاد جان

ای سراپا ناز قربان سراپای تو من

با وجود جلوه تو خلق حیران منند

بس که حیران گشته ام برقد رعنای تو من

این چه چشمست ای شهید چشم شهلای تو من

تا نگردد خواری من برملا پیش کسان

می نوازی بنده را ای بنده رای تو من