این چه چشمست ای شهید چشم شهلای تو من

با وجود جلوه تو خلق حیران منند

بس که حیران گشته ام برقد رعنای تو من

کرده چشم نیم بازت رخنه در بنیاد جان

تا نگردد خواری من برملا پیش کسان

می نوازی بنده را ای بنده رای تو من

من بندبندم بگسل از هم گرنباشم روز حشر