هرکجا بوی می آمد رفتی آنجا همچو باد

رسم یاری یا طریق مجلس آرائیست این

هرکه در راهی به عزت کشته ای را دید و گفت

صید ناوک خورده آن ترک یغمائی است این

باده پیمائی نگویم باد پیمائی است این

جیب چندین تهمت آلوده است حالا از تو چاک

گر بدانی موجب صد دامن آلائیست این