باده پیمائی نگویم باد پیمائی است این

هرکه در راهی به عزت کشته ای را دید و گفت

صید ناوک خورده آن ترک یغمائی است این

هرکجا بوی می آمد رفتی آنجا همچو باد

جیب چندین تهمت آلوده است حالا از تو چاک

گر بدانی موجب صد دامن آلائیست این

دی شنید از محتشم هرچند تلخ آن نوش لب