نیست ناراضی ز اطوارت چه اطوارست این

آن که می گردد به جرم دیدنت بسمل همان

می نماید میل دیدارت چه دیدارست این

با وجود این همه مردم کشیها هیچ کس

از دلم گفتم خبرداری شدی خندان که نه

محض اقار است انکارت چه انکارست این

محتشم با آن که مشتاقند خوبان شعر را