از دلم گفتم خبرداری شدی خندان که نه

می نماید میل دیدارت چه دیدارست این

با وجود این همه مردم کشیها هیچ کس

نیست ناراضی ز اطوارت چه اطوارست این

محض اقار است انکارت چه انکارست این

محتشم با آن که مشتاقند خوبان شعر را

یار بیزار است ز اشعارت چه اشعارست این