اگر نقاب گشاید گل سمنبر من

همای حس فکنده است سایه بر سر او

برابری به مه او روی نکرد مهی

که رو نساخت چو آیینه در برابر او

به گلستان چه نماید گل و سمن بر او

مرا ز دولت صد ساله وصال آن به

که غیر یک نفس آواره باشد از در او