مرا ز دولت صد ساله وصال آن به

که رو نساخت چو آیینه در برابر او

اگر نقاب گشاید گل سمنبر من

به گلستان چه نماید گل و سمن بر او

که غیر یک نفس آواره باشد از در او

چو قتل بی گنهان خواهی ای فلک ز نهار

بریز خلق من اول ولی به خنجر او