تا نگویم در سر مستی به مردم راز او

تائبم از می به دور نرگس غماز او

می شوم غمگین اگر سوی خود آوازم کند

زان که می ترسم رقیبی بشنود آواز او

با وجود آن که یک نازش به صد جان می خرم