با وجود آن که یک نازش به صد جان می خرم

تا نگویم در سر مستی به مردم راز او

می شوم غمگین اگر سوی خود آوازم کند

زان که می ترسم رقیبی بشنود آواز او

کرده استغنای عشقم بی نیاز از ناز او

تیر او مرغیست دست آموز و مرغ روح ما

چون دل طفلان به پرواز است از پرواز او