تیر او مرغیست دست آموز و مرغ روح ما

زان که می ترسم رقیبی بشنود آواز او

با وجود آن که یک نازش به صد جان می خرم

کرده استغنای عشقم بی نیاز از ناز او

چون دل طفلان به پرواز است از پرواز او

هر کرا بینم که دم گرمست ازو ایمن نیم

زان که می ترسم به تقریبی شود دمساز او