ترسم از شوخی هم امروزم کند رسوا که هیچ

جلوه مخصوص منست از قامت چالاک او

صد سر اندر راخ جولانش به خاک افتاده لیک

چشم دارد بر سر من حلقه فتراک او

باکی از مرد ندارد غمزه بی باک او

بخت کوس مقبلی زد کز قضا شد نامزد

همچو من آلوده دامانی به عشق پاک او