هر برگ گل که ریخته در خوابگاه او

آن رتبه کو که بی حرکت سازم از دعا

دست فرشته ای که نویسد گناه او

الماس ریزه ریخته در چشم غیرتم

او گرد غم فشانده ز حرمان به روی من

من خاک کوچه رفته ز مژگان ز راه او

زلفش سپاه خسرو حسنست وین عجب