رخنه در هر دل به قدر قوت بازوی او

می شود نسرینش از خشم نهانی ارغوان

تا دگر بهر که آتش می فروزد خوی او

زخم ما ممتاز کی گردد اگر تیرش کند

ساکنان خلد بر اهل زمین حسرت برند

گر برد باد زمین پیما به جنت بوی او

نرگس حاضرجوابش می دهد در ره جواب