نزدیک شد کامی زشت در بزم با نامحرمان

موقوف ایما گردنی از نرگس خون خوار تو

از قتل مردم مرگ را در کار بستی آن قدر

کو نیز شد ز نهار خواه از تیغ بی زنهار تو

شیرین کند در چشم من محرومی دیدار تو

از بهر مرغان چنین دام تصرف می نهی

هست این زبان کبری عجب از حسن دعوی داد تو