با آن که بی زاری ز من می خواهی افزون از همه

شیرین کند در چشم من محرومی دیدار تو

از بهر مرغان چنین دام تصرف می نهی

هست این زبان کبری عجب از حسن دعوی داد تو

حیران روی خود مرا حیرانم اندر کار تو

من خود خریداری نیم کز من توان گفتن ولی

از غیرت سودای من غوغاست در بازار تو