گرچه بر عصمت ما هر دو جهانند گواه

زخم ناخورده گذشتم زهم ای سنگین دل

در کمان تیر نگاه این همه دارند نگاه

صحبت ما و تو پوشیده به از خلق جهان

ز انتظار تو غلط وعده ام از بیم و امید

همه شب دست به سر گوش به در چشم به راه

منظر دیده یعقوب ز حرمان تاریک