چون نمی رنجی تو از کس جز به جرم دوستی

چون شنیدم کز غرض گو حال من پرسیده ای

چون شوی با غیر بد مخصوص خود گردانیم

آلت اعراض غیرم خوب گردانیده ای

حیرتی دارم که از دشمن چرا رنجیده ای

پنبه ای در گوش نه تا ننهی از غیرت به داغ

این که می گویند بدگویان اگر نشنیده ای