نخواهد کرد دیگر آتش من دود پنداری

دلا زان گل بریدی خاطرت آسود پنداری

تو را با او دگر کاری نخواهد بود پنداری

تو بر خود بسته ای یک باره راه اشگ ای دیده

تو تحسین خواهی ای ناصح که منعم کرده ای زان در

به خوش پندی من درمانده را خشنود پنداری

فریبی خورده ای ای غیر از آن پرکار پندارم