که خود را باز مقبول و مرا مردود پنداری

تو تحسین خواهی ای ناصح که منعم کرده ای زان در

به خوش پندی من درمانده را خشنود پنداری

فریبی خورده ای ای غیر از آن پرکار پندارم

رسید و به اعتاب از من گذشت آن ترک نازک خود

دعائی گفتمش در زیر لب نشنود پنداری

مقرر کرده بهر مدعی مشکل ترین قتلی