گر درین باغ کهن سال بمانی صد سال

که تو سود وی و تاوان زیانش باشی

تا ابد گرد سر باغ و بهاری گردم

که تو با این خط نوخیز خزانش باشی

خواهم از حق که همان نخل جوانش باشی

با تو پیوند دل خویش چنان می خواهم

که تو پیوند گسل از دو جهانش باشی