نباید به گیتی مرا رهنمای

که تخت کیان چون تو بسیار دید

نخواهد همی با کسی آرمید

هرانگه که گویی رسیدم به جای

چنان دان که نادان ترین کس توی

اگر پند دانندگان نشنوی

ز خاکیم و هم خاک را زاده ایم