چنان دان که نادان ترین کس توی

نخواهد همی با کسی آرمید

هرانگه که گویی رسیدم به جای

نباید به گیتی مرا رهنمای

اگر پند دانندگان نشنوی

ز خاکیم و هم خاک را زاده ایم

به بیچارگی دل بدو داده ایم