گر انفعال کشد پیش چون تو مهمانی

چه شد که گر از بی تکلفی یک بار

شود مقام گدا تکیه گاه سلطانی

به نیم جان که دلم راست شاه من چه عجب

به دود مجمره حاجت ندارد آن محفل

که سازیش تو معطر به گرد دامانی

درآ ز در ای جان که محتشم بی توست