بر آتش چون سپند از بی قراریهای من بینی

ندادی اختیار کشتن من ترک چشمت را

که در جان باختن بی اختیاریهای من بینی

دگرگون حال زان خالم نکردی تا حسودان را

گران بارم نکردی از غم مرد آزمای خود

که با نازک دلیها بردباریهای من بینی

نشد در جام بهر امتحانم باده وصلت