بیاض صبح به آن طول و عرض یافت صفا

ترنج دافع صفراست وین عجب که نبرد

ترنج مهر ز طبع جهان به جز سودا

به روی تخته افلاک چون ز مهره مهر

نشان میر ختن شد چنان نوشته که هیچ

نماند دوده درین کاسه نگون برجا

سحر ز یوسف گم گشته پیرهن چو نمود