دو روز بر دم آبی زنند استغنا

گهی جبابره دهر را رسد که زنند

سرادق عظمت بر لب محیط غنا

که روزی از لب نانی زیند مستغنی

ازین جماعت محتاج کز تسلط من

همیشه بر در رزقند چون گروه گدا

چه طرفه بود که بعضی به دعوی صمدی