به آن بهار هوس زان نصیحت عظما

تو هم به شهد حقیقت اگر لب آلائی

کند هوای مگس رانی تو بال هما

در آخر سخن ای نطق بهره ای برسان

الا یگانه جگرگوشه کز تو دارد و بس

فروغ نسل محقر چراغ دوده ما

ایا نتیجه آمال کز برادر من