الا یگانه جگرگوشه کز تو دارد و بس

کند هوای مگس رانی تو بال هما

در آخر سخن ای نطق بهره ای برسان

به آن بهار هوس زان نصیحت عظما

فروغ نسل محقر چراغ دوده ما

ایا نتیجه آمال کز برادر من

تو مانده ای به من اندر امل سرای بقا