دهرم به حال مرگ نشانداست در حیات

لنگر گسل ز جنبش دریای اضطراب

ز انسان که گرگ در غنم افتد غنیم وار

در لشکر حواس من افکنده انقلاب

دورم شراب شیب چشانده است در شباب

پیوند تن نمی گسلد جان که تا رهم

با آن که چرخ می دهدش صد هزار تاب