با آن که چرخ می دهدش صد هزار تاب

دهرم به حال مرگ نشانداست در حیات

دورم شراب شیب چشانده است در شباب

پیوند تن نمی گسلد جان که تا رهم

مرغیست بخت سوخته من که آمده

هم پیشه سمندر وهم کسوت عراب

افسرده ام چنان که اگر آه سرد من