شد این زمین چو سپهر از نجوم زینت یاب

سپهر منزلتا به هر عذر تقصیری

عریضه ایست رهی را به خدمت نواب

دمی کز آمدن موکب سبک جنبش

من فتاده بی قدرت گران حرکت

که پای جنبشم از بخت خفته بود به خواب

به علت دگرم نیز عذر لنگی بود