به علت دگرم نیز عذر لنگی بود

شد این زمین چو سپهر از نجوم زینت یاب

من فتاده بی قدرت گران حرکت

که پای جنبشم از بخت خفته بود به خواب

که بسته بود رهم را بر آن خجسته جناب

اگر چه خسته و بیمار آمدن بدرت

نبود نزد خرد خارج از طریق صواب