بگرفته آستان تو را بر زر آفتاب

از بس که چهره سوده تو را بر در آفتاب

از بهر دیدنت چو سراسیمه عاشقان

گاهی ز روزن آید و گاه از در آفتاب

گرد سر تو شب پره شب پر زند نه روز