ترتیب چون بساط نشیب و فراز چید

از ابر و ماه بارد و از صرصر آفتاب

بهر کتاب حسن تو بر صفحه فلک

می بندد از اشعه خود مسطر آفتاب

شد ز ورق جمال تو را لنگر آفتاب

ای خامه نیک در ظلمات مداد رو

گر ذوق آیدت به زبان خوشتر آفتاب