ای خامه نیک در ظلمات مداد رو

می بندد از اشعه خود مسطر آفتاب

ترتیب چون بساط نشیب و فراز چید

شد ز ورق جمال تو را لنگر آفتاب

گر ذوق آیدت به زبان خوشتر آفتاب

بنگار شرح گفت و شنیدی که می کند

بر آسمان طراز سر دفتر آفتاب