بنگار شرح گفت و شنیدی که می کند

شد ز ورق جمال تو را لنگر آفتاب

ای خامه نیک در ظلمات مداد رو

گر ذوق آیدت به زبان خوشتر آفتاب

بر آسمان طراز سر دفتر آفتاب

دی کرد آفتاب پرستی سوال و گفت

وقتی که داشت جلوه برین منظر آفتاب