از نقش نعل توسن جولانگرت زمین

روئی نموده چون گل نیلوفر آفتاب

در روضه ای اگر بنشانی به دست خویش

نخلی شکوفه اش بود انجم بر آفتاب

گشت آسمان و انجم آن اکثر آفتاب

گنجی نهاد حسن به نامت که بر سرش

گردید طالع از دهن اژدر آفتاب