شاه شتر سوار چو لشگرکشی کند

دارد برای مشعله دیگر آفتاب

یک ذره نور از رخ او وام کرده است

از شرق تا به غرب ضیاگستر آفتاب

باشد پیاده عقب لشگر آفتاب

خود را اگر ز سلک سپاهش نمی شمرد

هرگز نمی نهاد به سر مغفر آفتاب