باشد پیاده عقب لشگر آفتاب

یک ذره نور از رخ او وام کرده است

از شرق تا به غرب ضیاگستر آفتاب

شاه شتر سوار چو لشگرکشی کند

خود را اگر ز سلک سپاهش نمی شمرد

هرگز نمی نهاد به سر مغفر آفتاب

در کشوری که لمعه فرو شد جمال او