اطلس چرخ محال است که سازد نساج

کو حریفی به حریف افکنی او که برند

از تنزل به درش باج ستانان هم باج

چتر دارائی ازو گشت مرتب نه ز غیر

چه سراجیست فروزنده رخ همت او

که رخ فقر ندید آن که ازو کرد اسراج

ای تو را پایه حکمت ز فضیلت بر عرش