چه سراجیست فروزنده رخ همت او

از تنزل به درش باج ستانان هم باج

چتر دارائی ازو گشت مرتب نه ز غیر

اطلس چرخ محال است که سازد نساج

که رخ فقر ندید آن که ازو کرد اسراج

ای تو را پایه حکمت ز فضیلت بر عرش

همچو پای نبی از فضل خدا بر معراج