آن که طبعش به مثل موی شکافد در شعر

ملح فهمند ز ملاح و سراج از سراج

ای چو خورشید به اشراق مثل چند بود

روز ارباب سخن تیره مثال شب داج

شعر بافی کند از واسطه مایحتاج

زر موروث من سوخته کوکب در هند

بیش از فلس سمک بنده به فلسی محتاج