چند از لعب برین تخته همه مهره عاج

شور چون گشت ز اطناب سخن ختم اولی

که اگر نیز ملیحست چو ملحست اجاج

تا قضا با قدر از انجم ثاقت هر شب

فارد عرصه تو باشی و به اقبال بری

نرد دولت که حریف ار همه باشد لیلاج