مرا سریست گران آن چنان که سرتاسر

به آه سرد گدازنده دل فولاد

مرا رخیست کبود آن چنان ز سیلی غم

که روی اخگر پیکر گداخته ز رماد

زمین بلرزد اگر از تن افکند جلاد

مرا ز داغ واسف سینه سربه سر مجروح

ز دیدن گل و شمشاد از چه باشم شاد