ز دیدن گل و شمشاد از چه باشم شاد

مرا سریست گران آن چنان که سرتاسر

زمین بلرزد اگر از تن افکند جلاد

مرا ز داغ واسف سینه سربه سر مجروح

مرا دمیست که نسبت به سوز بی حد او

دم از نسیم جنان می زند دم حداد

مدام دلم همی آرد از مجره فلک